Geografisch
Schotland is, naar Westerse maatstaven, een vrij dunbevolkt gebied: iets meer dan 5 miljoen Schotten leven op een gebied dat bijna drie maal groter is dan Belgiê: 78.775 km². Het hoogste punt van Groot-Brittannië is de Ben Nevis met zijn 1344 m.
De Caledonische hoogvlakte staat bekend als een oud gebergte: tijdens de ijstijden werd het afgesleten en het wordt gekenmerkt door U-vormige dalen. In het Westen van Schotland vinden we een grillige fjordenkust. De grote Schotse steden zijn, naast de hoofdstad Edingburgh, Glasgow en Aberdeen.
Schotland heeft zijn ruwe geografie en het weer niet mee: de Schotse grond is vrij schraal en het land houdt zich recht met schapenteelt, traditionele productie, whiskyproductie, waterkrachtcentrales, wat olie uit de Noordzee en toerisme. Bij al die miserie is het niet meer dan normaal dat de Schotse pubs meer dan eens stampend vol zitten...
Toch heeft Schotland nog een sterke traditie: de landelijke bevolking van de meer afgelegen streken ( de Highlands en de eilanden) houdt het verleden in ere.
 

Socio-cultureel
De traditionele Schotten zijn een vrij ruw volk, maar zijn ook zeer gastvrij. Massatoerisme in bepaalde streken doet echter meer kwaad dan goed en maakt dat de bevolking wat meer weigerachtig wordt tegenover vloedgolven van toeristen. Wie echter interesse toont voor hun cultuur en zich openstelt, heeft veel kans om boeiende mensen tegen te komen.
Traditioneel staat Schotland op z'n kop voor het Edinburgh Festival in augustus: dit is een groots opgezet cultureel project dat jaarlijks miljoenen mensen naar Edinburgh lokt. Het meest spectaculair is wel de 'Edinburgh Military Tattoo', een spektakel waarin Schotse traditie centraal staat: pipe-bands van over de hele wereld, Schotse krijgdansen, andere muziekensembles uit de Commonwelth, een presentatie door het leger, ...
Dit is de mooie kant van Schotland: een streek die in een eeuwenoude traditie haar kracht heeft bewaard en waar weer en wind de mens niet deren. Zoals ze het zelf zeggen: 'Scotland the Brave'.

Vlag
Bij een tocht door Schotland zal je de vlag meermaals zien wapperen: het is 'The St. Andrews Cross'.




Volkslied

De Nationale Schotse Hymne is de 'Scotland the Brave'. Vaak zal je ook echter de 'Flower of Scotland' horen: 
Eigenlijk gaat de tune over de thistle (distel) die het symbool is van Schotland. Waarom? Toen de Noormannen Schotland op een nacht binnenvielen op hun blote voeten (het waren nu eenmaal ruwe kerels), werden de Schotten gewaarschuwd door hun gejank toen de vijand een distelveld doorliep. Daardoor hadden ze voldoende tijd om zich te wapenen en de nachtelijke aanval af te slaan.

Taal
De Schotse streektaal, 'Lallans', is geen dialect van het Engels. Lallans en Engels hebben dezelfde oorsprong, maar een verschillende ontwikkeling.
Rond 1500 maakte het zich los van het Engels en werd een aparte taal.
De tweede taal in Schotland is het 'Gaelic'. Het Schotse Gaelic kwam in de 5e eeuw met de Scots mee uit Noord-Ierland. In de 11e eeuw werd het bijna overal gesproken in wat nu Schotland is, maar vanaf Malcolm III was het geen hoftaal meer. Sinds de Engelse overheersing wordt het Gaelic meer en meer teruggedrongen naar de Schotse 'periferie': de eilanden en afgelegen streken: zo'n 80.000 Schotten beheersen het Gaelic nog steeds, hoewel de meesten natuurlijk ook Engels kennen en spreken.

 <BGSOUND SRC=""music/Flower_Of_Scotland.mp3">